فهرست آثار محمد حرزالدین

کتاب مراقد المعارف

فهرست آثار محمد حرزالدین مجموعه کتاب‌های شیخ محمد حرزالدین (متوفای ۱۳۶۵ق) از عالمان شیعه در قرن سیزدهم و چهاردهم قمری است. او آثار و تألیفات بسیاری در علوم گوناگون داشت که به گفته نوه‌اش، محمدحسین حرزالدین، بالغ بر هفتاد اثر است. کتاب‌های معارف الرجال و مراقد المعارف از مشهورترین آثار او به‌شمار می‌رود. برخی از آنها عبارت‌اند از:

آثار فقهی

  1. کتاب المسائل که دوره کامل فقه استدلالی است، در سه جلد
  2. الطهارة و انواعها، در دو جلد
  3. کتاب الصلاة و الصوم و الزکاة و الخمس
  4. احکام المَوْتی
  5. مفتاح النجاة
  6. مفتاح النجاح و مختصرالمفتاح، که رساله عملیه مختصر اوست و در ۱۳۴۳ق در نجف به چاپ رسید.
  7. القواعدالفقهیة و قواعدالاحکام

آثار اصولی

  1. مصادرالاصول
  2. جامع الاصول
  3. حاشیه بر برخی کتاب‌های اصولی، از جمله معالم الاصول حسن بن زین الدین، القوانین میرزای قمی و الرسائل شیخ مرتضی انصاری.

آثار کلامی

  1. الاحتجاج
  2. الاحتجاج علی الکتابیینْ (یا علی الیهود و النصاری)
  3. الاسلام و الایمان، الامامة
  4. الغیبة که در آن به اثبات زنده بودن امام دوازدهم شیعیان پرداخته است و چند تن از علما بر آن تقریظ نگاشته‌اند.

آثار رجالی

  1. معارف الرجال مشهورترین اثر رجالی و تراجمی شیخ محمد حرزالدین است. این کتاب به زبان عربی است و شرح حال ۵۵۶ تن از عالمان و ادیبان حدود نیمه قرن دوازدهم تا نیمه قرن چهاردهم را دربر دارد. این اثر در ۱۳۶۵ق در نجف به چاپ رسیده است.
  2. مراقدالمعارف که تحقیقی است درباره مقابر سادات و علما، که ابتدا در ۱۳۹۱ق در نجف و سپس در ۱۴۱۲ق در قم چاپ شد.
  3. الفوائد الرجالیة
  4. قواعد الرجال و فوائد المقال

دیگر آثار

همچنین حرزالدین درباره طب و هیئت و ریاضی قدیم و نیز علوم غریبه کتاب‌ها و رساله‌هایی نگاشته است، از جمله:

  1. الطب و اساس العلاج
  2. کتاب الفوائد در طب یونانی، به فارسی
  3. ایضاح التحریر، در هندسه، که شرحِ کتاب تحریر اصول اقلیدس خواجه نصیرالدین طوسی است
  4. نجاةالداعین و وسیلة الخاطئین، در ادعیه و طلسمات
  5. مفاتیح الفوائد
  6. شرح الدائرة الهندیة
  7. الاسرار النجفیة
  8. المصادر الصرفیة
  9. قواعداللغات
  10. وَشی البُرود که دیوان شعر اوست

پانویس

  1. ↑ رجوع کنید به حرزالدین، معارف الرجال، ج۱، مقدمه، ص۹.
  2. ↑ رجوع کنید به آقابزرگ طهرانی، الذریعة، ج۲۱، ص۹۶؛ خاقانی، شعراء الغری، ج۱۰، ص۵۰۸ـ۵۰۹؛ حرزالدین، معارف الرجال، ج۱، مقدمه، ص۹.
  3. ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعة، ج۱۶، ص۱۷۵، ج۲۶، ص۳۰، ۴۶؛ آل محبوبه، ماضی النجف و حاضرها،ج۲، ص۱۶۷ـ۱۶۸؛ حرزالدین، معارف الرجال، ج۱، همان مقدمه، ص۱۰.
  4. ↑ نک: آقابزرگ طهرانی، الذریعة، ج۱۱، ص۶۶، ۱۲۴، ج۲۱، ص۳۰۶، ۳۷۷، ج۲۴، ص۵۸؛ خاقانی، شعراء الغری، ج۱۰، ص۵۰۸ـ۵۰۹؛ حزرالدین، ج۱، همان مقدمه، ص۱۱ـ۱۲.
  5. ↑ آقابزرگ طهرانی، الذریعة، ج۹، قسم ۳، ص۹۸۶، ج۲۵، ص۹۳؛ خاقانی، شعراء الغری، ج۱۰، ص۵۰۹؛ حرزالدین، معارف الرجال، ج۱، همان مقدمه، ص۱۱.

منابع

  • آل محبوبه، جعفربن باقر، ماضی النجف و حاضرها، بیروت، ۱۴۰۶/ ۱۹۸۶.
  • حرزالدین، محمد، معارف الرجال فی تراجم العلماء و الادباء، قم، ۱۴۰۵ق.
  • خاقانی، علی، شعراء الغری، او، النجفیات، نجف ۱۳۷۳/۱۹۵۴، چاپ افست قم، ۱۴۰۸ق.
  • آقابزرگ طهرانی، محمدمحسن، الذریعة الی تصانیف الشیعة، چاپ علی نقی منزوی و احمد منزوی، بیروت، ۱۴۰۳/۱۹۸۳ق.